SNOEK (NATHAN)

Gezin Nathan Snoek (Utrecht, 20-9-1903) en Betje Snoek-Wijnberg (Groningen, 12-4-1906), met Paulina Zomerplaag-Snoek (Amsterdam, 30 mei 1923), Meyer Joseph (idem, 26-12-1925), Maurits (30-11-1928), Rozette (idem, 8-6-1934) en Jacques (idem, 13-3-1938)1

Nathan Snoek en Betje Wijnberg, die in 1923 te Amsterdam met elkaar waren getrouwd en vijf kinderen kregen, woonden in 1941 een maand te Zaandijk.2 Of alle kinderen meegingen is niet bekend. Voor de oudste ligt dat minder voor de hand: Paulina was getrouwd. De keuze voor de Zaanstreek kan te maken hebben gehad met familierelaties. Nathans ouders, Mozes en Paulina Snoek-de Leeuw*, woonden in Wormerveer, en zijn broer Jacques* dreef in Zaandam een stoffenzaak. Meyer was overigens leerling-verkoper van stoffen. Op 5 april 1941 was het gezin weer in Amsterdam gemeld. Het woonde toen met alle kinderen op de Albert Cuypstraat 242 II. Aldus de registratie vanwege de verplichte aanmelding als zijnde 'van joodschen bloede'. Misschien had het echtpaar door de verhuizing geprobeerd deze registratie te voorkomen.

Deportatie

Op 23 juli 1942 werd  de inventarislijst van het gezin gemaakt. Er staan enkel 'schoenen, kleding, lijfgoed' op. Meestal betekende zo'n lijst dat de bewoners kort daarop naar Westerbork werden vervoerd. Betje Snoek-Nawijn werd op 24 september 1942 in Auschwitz vermoord, net als Paulina en de drie jongste kinderen. Meyer kwam zes dagen later in Auschwitz om het leven. Zijn vader stierf op 31 januari 1943 in het grootste werkkamp van Auschwitz, Monowitz. Dat zou ook de overlijdensplaats van de drie jongste kinderen zijn geweest,3 hetgeen nogal merkwaardig lijkt.