Crost (Willy)

Willy Crost (19-1-1918 – 26-4-1982)¹

Van de vele onderduikers bij het Zaandamse echtpaar Andries en Wijtske Selier was de Amsterdamse slager/koopman in metaalafval Willy Crost degene die er het langst verbleef, een kleine twee jaar.

Ouders
Willy was een zoon van de eveneens in Zaandam ondergedoken Amsterdammers Isaac Crost en Leentje Crost-Leuw. Ook zij, hun dochter en hun schoonzoon verbleven het laatste oorlogsjaar enige tijd bij de familie Selier in de Pieter Latensteinstraat 42. Allen kwamen heelhuids door de oorlog. Willy bleef verreweg het langst in de kleine arbeiderswoning van de Seliers, van de zomer van 1943 tot de bevrijding. De kinderen van zijn hulpverleners noemden hem ‘oom Willy’.

Stichting 1940-1945
Op 2-5-1972 stuurde Willy Crost een brief naar de Stichting 1940-1945. Die had gevraagd om informatie over het verzetsverleden van het echtpaar Selier. “Hr. Selier heeft altijd alles gedaan om mij moreel en geestelijk op de been te houden”, schreef Crost. “Ik was c.a. 2 jaar bij hun ondergedoken. In het donkerst van de tijd hebben ze mij altijd moed ingesproken. Dit hebben ze veel gedaan ten koste van hun gezin. Eveneens heeft hij ook eigendommen verkocht om ons staande te houden.” Andere onderduikers bevestigden dat het onbaatzuchtige echtpaar Selier tijdens de Hongerwinter het eigen meubilair en linnen verkocht om de hulp aan hun vele onderduikers te kunnen blijven financieren.

Metaalhandel
Na de bevrijding begon Willy Crost samen met een familielid de Amsterdamse metaalhandel Rowi. Op 21-10-1947 trouwde hij in Amsterdam met de in Nederlands-Indië geboren Rozette (‘Roosje’) Judith Brest (12-2-1924). Het stel ging wonen in de Frans Mierisstraat 86 III en zou in de navolgende 25 jaar langs een reeks andere Amsterdamse adressen trekken alvorens in het voorjaar van 1972 naar Emmen te verhuizen. Ze kregen twee kinderen. In Emmen werd Willy Crost secretaris van de Joodse gemeente. Hij overleed op 26-4-1982, Rozette op 13-12-1994.